جایگاه کتاب: آن چیزی که نیست.

جایگاه کتاب: آن چیزی که نیست.

Share

دقت در بیاناتی که پیرامون کتاب و کتابخوانی صورت می‌گیرد نشان می‌ددهد که یکی از روش‌های متداول حرف زدن درباره کتاب  نگاهی آمیخته به غلو و اغراق است. به عنوان مثال روایت‌هایی اینچنین که می‌گوید «خانه‌ای که در آن کتاب نیست، قبرستانی بیش نیست» و یا عزیزی که سالها در امر ترویج کتاب و کتابخوانی بوده است شرفی برای این موجود قائل می‌شود گو اینکه درباره موجودی جانمند صحبت می‌کند که در مکانی بالاتر از یک انسان قرار دارد.

 همه ما کما بیش به شنیدن چنین توصیف‌هایی درباره کتاب عادت کرده‌ایم. پرسشی که می‌توان اینجا طرح کرد این است که چرا ما در غیر واقعی جلوه دادن جایگاه کتاب اینقدر می‌کوشیم؟
 به نظر این عمل مکانیسمی دفاعی در مقابل نادیده گرفته شدن از طرف محیط  است. گویی هر گاه محیط آن توجهی را که ما به یک پدیده‌ی خاص داریم از خود نشان ندهد سعی می‌کنیم با غیرواقعی جلوه دادن پدیده محیط انسانی را وادار به توجه بدان کنیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*