سانسور و ممیزی کتاب در ۴۰۰ سال پیش از این

سانسور و ممیزی کتاب در ۴۰۰ سال پیش از این

Share

پاپ‌های رم که علاقمند بودند فرمانروایی سیاسی را در دست خود متمرکز کنند،‌ دامنه فرمانروایی خود را بر چشم های مردم بسط دادند،‌چنان که پیش تر  بر قوه تمیز آنها بسط داده بودند. آنچه را که گمان می‌کردند نباید خوانده شود ممنوع ساختند و سوزاندند… تا این که شورای شهر ترانت و تفتیش عقاید اسپانیا هم دست به کار شدند و این کاتالوگ‌ها و فهرستهای سانسور را به وجود آوردندکه اندرون بسیاری از مولفان خوب قدیمی را با چنان بی جرمتی زیر و رو می‌کنند،‌ که بدتر از هرگونه بی‌حرمتی است که می‌توان نسبت به گور آنها انجام داد. آنها در محدوده مطالب بدعتگذارانه نیز باقی نمی‌مانند،‌ بلکه هر موضوعی که خوشایند ذائقه‌شان نیست یا محکوم به منع انتشار می‌کنند یا یکراست در برزخ یک فهرست جدید،‌ کتب ضاله،‌ می‌گنجانند. برای پر کردن کامل پیمانه این دست اندازی و تجاوز،‌ آخرین اختراعشان این بود که مقرر کنند که هیچ کتاب،‌جزوه،‌ یا روزنامه‌ای نباید چاپ شود (انگار که پطرس قدیس کلید مطبوعات را هم از بهشت برای آنها فرستاده است) مگر از طرف دو یا سه راهب شکمباره تصویب و اجازه آن صادر شود.

 

نقل از جان میلتون (۱۶۷۴- ۱۶۰۸) شاعر انگلیسی در اثر مشهورش آرئوپاگیتیکا (دادگاه عالی)

منبع: بکرک،‌دبورا (۱۳۸۳). تفتیش عقاید. ترجمه مهدی حقیقت خواه. تهران: ققنوس. ص. ۱۲۹

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*