کتاب نوشته‌شده و کتاب چاپ‌شده

کتاب «نوشته‌شده» حتماً خوانده می‌شود اما هیچ تضمینی برای خواندن کتابی که فقط چاپ شده است وجود ندارد. آلبرتو موراویا، نویسنده ایتالیایی، در نوشته‌ای کوتاه تمایزی میان «کتاب نوشته‌شده» و «کتاب چاپ‌شده» قائل می‌شود. او معنای اصلی کتاب را «کتاب نوشته‌شده» می‌داند به این معنا که کتاب محصول خلاقیت و آفرینشگری مولف است. اگر با این دیدگاه به بازار کتاب بنگریم این پرسش ارزش پرسیدن دارد: «کتاب‌هایی که نوشته شده‌اند، تا چه اندازه خوانده شده‌اند؟». و این پرسش نیز در سطح سیاست کتاب رواست که «سیاست‌های حوزه کتاب بیشتر حامی چاپ کتاب هستند یا نوشتن کتاب؟» موراویا شرح می‌دهد: «نخستین شرط برای آنکه کتابی براستی خوانده شود، آنست که این کتاب واقعا نوشته شده باشد. اگر افولی در کار کتاب است، به علت آن نیست که عامه مردم کتاب نمی‌خوانند، بلکه ناشی از آن است که کتاب‌هایی را می‌خوانند که نوشته نشده، بلکه فقط به چاپ رسیده است.» منبع: موراویا، آلبرتو (۱۳۵۰) تصویر و نوشته. مترجم: ناشناس. پیام یونسکو. شماره ۳۰. ص....

خواندن برای رام کردن وحشی‌ها و شهری کردن دهاتی‌ها

آلن ریچاردسون، پژوهشگر انگلیسی، در کتابی با عنوان «ادبیات، آموزش و رمانتیسم: خواندن به مثابه پرکتیس اجتماعی ۱۷۸۰ تا ۱۸۳۲» با بررسی اسناد به جا مانده از اواخر قرن ۱۸ و ۱۹، با هدف بررسی تاریخ آموزش تلاش می‌کند، پرکتیس‌های خواندن آن دوران را واکاوی کند. او تلاش می‌کند نشان دهد که چگونه خواندن تخیلی در اواخر قرن هیجدهم و اوایل قرن نوزدهم، با تغییر در تعریف و موقعیت ادبیات نقش محوری را در فرهنگ انگلیسی پیدا می‌کند

ایدئولوژی‌ها و پرکتیس‌های خواندن

اربارا سیکرمن (Barbara Sicherman) در مقاله‌ای با عنوان «ایدئولوژی‌ها و پرکتیس‌های خواندن» (Ideologies and Practices of Reading) با بررسی اسناد به جا مانده از قرن نوزدهمِ آمریکا چهار نوع گفتمان رسمی و یک گفتمان غیررسمی با محوریت خواندن معرفی می‌کند:
– خواندن تبشیری (انجیلی) (evangelical)| – خواندن مدنی (civic)| – خواندن برای اصلاح خود (self-improving)| – خواندن فرهنگی یا جهان‌شهری (cosmopolitan)| – خواندن برای آرامش و لذت

خطر بالقوه خواندن: خوانندگان و چانه‌زنی قدرت در روایت‌های قرن نوزدهم

عنوان: خطر بالقوه خواندن: خوانندگان و چانه‌زنی قدرت در روایت‌های قرون نوزدهم THE “DANGEROUS” POTENTIAL OF READING: Readers and the Negotiation of Power in Nineteenth-Century Narratives نویسنده:  Ana-Isabel Aliaga-Buchenau ناشر: راتلج سال نشر: ۲۰۰۴   فهرست خواندن و قدرت در قرن نوزدهم جاده‌ای از بردگی تا آزادی گذرگاه دست یافتن به احترام طبقه متوسط معبری برای طغیان زنان، خواندن و قدرت زنان کوچکِ فرشته‌خویی در دام شیطان: زنان کوچک اثر لوئیزا می آلکوت زن کوچک گمراه می‌شود: مادام بواری اثر گوستاو فلوبر   متن کامل را از لینک زیر دانلود کنید. دانلود...

مردی که زیاد کتاب دوست داشت: داستان واقعی یک دزد، یک کارآگاه و دنیای وسواس ادبی

این داستان در دنیای دلالان و کلکسیونرهای کتاب‌های کمیاب می‌گذرد تا ماجرای واقعی یک دزد بدنام کتاب، قربانیانش و مردی که مصمّم به گرفتن اوست را روایت کند. اکثر دزدان برای منفعت مالی مرتکب سرقت می‌شوند، اما گیلکی (Gilkey) از سَر عشق به کتاب‌هاست که آنها را می‌دزد. بارتلت در مقام یک روزنامه‌نگار، پا به این دنیا می‌گذارد تا گیلکی را بهتر درک کند. شخصیت اصلی دیگر داستان، سندرز (Sanders) است: یک دلال کتاب با شمّ پلیسی که می‌خواهد گیلکی را گیر بیاندازد که چندصد هزار دلار کتاب دزدیده است. بارتلت، در مقام روزنامه‌نگاری که ماجرا را دنبال کرده است، با هر دو شخصیت دوست شده و درگیر تلاش برای کشف گنجینه‌ای مخفی می‌شود: یکی از باشکوه‌ترین کتابخانه‌های شخصی که البته از طریق سرقت ایجاد شده است.

پروندۀ کتاب‌ها: گذشته، حال و آینده

من استاد دانشگاه هاروارد بودم و می‌خواستم ایبوکی دربارۀ صنعت نشر کتاب در قرن هجدهم اروپا بنویسم که رییس دانشگاه هاروارد از من پرسید مایلم مدیر بعدی کتابخانۀ دانشگاه هاروارد شوم؟ بی‌تردید جواب مثبت دادم. ولی در جولای ۲۰۰۷ بود که متوجه شدم گوگل در پروژۀ دیجیتالی کردن میلیون‌ها کتاب، که امروز با نام جستجوی کتاب گوگل می‌شناسیم، درگیر یک پروندۀ حقوقی با جمعی از مؤلفان و ناشران شده است. من دربارۀ اینکه کلکسیون‌های کتاب‌های هاروارد بخشی از یک پروژۀ تجاری شوند، تردید داشتم. مسألۀ دیگری که ذهنم را درگیر می‌کرد، جریان «دسترسی آزاد» بود…

شعرخوانی در سفرنامه ناصرخسرو

در صفحات آغازین سفرنامه ناصرخسرو می‌خوانیم: «… چون به نزدیک یاران و اصحاب آمدم یکی از ایشان شعری پارسی می خواند. مرا شعری در خاطر آمد که از او درخواهم تا روایت کند، بر کاغذی نبشتم تا به وی دهم که این شعر برخوان، هنوز بدو نداده بودم که او همان شعر بعینه آغاز کرد آن حال بفال نیک گرفتم و با خود گفتم: خدای تبارک و تعالی حاجت مرا روا کرد. » (ص. ۱۲) ناصر خسرو دیوانی بود و باسواد بنابراین خود توان خواندن داشت، اما شعری را که مدنظرش بود خوانده شود بر کاغدی نوشت تا شعرخوان پارسی آن را بخواند. این چه نوع خواندن است. به نظر آواز خواندن مد نظر نبوده است. احتمالا نوعی از شعرخوانی با آوای بلند مرسوم بوده است. این موضوع می تواند دستمایه تحقیقی تاریخی شود: پرکتیس‌ها و شیوه‌های شعر خوانی در آن ایام (سفرنامه ناصرخسرو قبادیانی| تصحیح و تحشیه احمد ابراهیمی| وزارت فرهنگ و هنر) اینستاگرام من کانال تلگرام مطالعات...

پانزده راهِ ایجاد فرصت بیشتر برای خواندن

همه ما روزانه ۲۴ ساعت در اختیار داریم و هیچ راهی برای افزایش آن نداریم. اما چطور می‌شود که برخی افراد زمان زیادی برای انجام کارها دارند؟ در واقع این موضوع به این خاطر نیست که آنها زمان زیادی دارند بلکه به نحوه تخصیص زمان آنها مربوط می‌شود. ایجاد زمان بیشتر برای خواندن به معنای تخصیص زمان بیشتر برای خواندن است. به نظر ساده می‌آید اما کمی (نه زیاد) پیچیده‌تر از آن است که فقط تصمیم بگیریم بیشتر بخوانیم. شرط می‌بندم که دارید می‌گویید زمان روزانه‌تان پر تر از آن است که بتوانید کاری انجام دهید. و به همین دلیل است که فرصت نمی‌کنید بخوانید. پس  در طول روز آنقدر کار دارید که زمانی برای خواندن باقی نمی‌ماند و این نقطه همان جایی است که بحث ما شروع می‌شود. وقتی قصد می‌کنید زمان بیشتری برای کاری اختصاص دهید، به این معناست که قصد می‌کنید زمان کمتری را به برخی کارها اختصاص دهید. اختصاص زمان بیشتر به خواندن یعنی اینکه قرار است در قبال آن چیزی را از دست بدهید. ۱- فقط کتاب‌هایی را بخوانید که از آنها لذت می‌برید خواندن کتابی که از آن لذت نمی‌برید کِیف کار را از بین می‌برد و همین باعث می‌شود زمان بیشتری مجبور باشید با متن کلنجار بروید و آن را بخوانید. به عبارتی دیگر وقتی چیزی را می‌خوانید که از آن لذت می‌برید در یک زمان معین متن بیشتری را می‌خوانید. معنای دیگر این حرف این است که خواندن را ژانری شروع کنید که از آن لذت می‌برید. ۲- کتاب‌هایی را که مجبورید بخوانید، به سرعت تورق کنید شما مجبور هستید کتاب‌هایی را بخوانید . لازم نیست همه جزئیات و ریزه‌کاری‌های هر بخش را بخوانید تا آنچه از یک کتاب می‌خواهید، دستتان بیاید.  نکته دیگر اینکه لازم نیست در برخی موارد همه کتاب را بخوانید. تورق به شما کمک می‌کند تا بفهمید کجای کتاب بیشتر به کارتان می‌آید. مخاطب تک تک واژگان کتاب،...

تاریخ خوانندگان راهی برای بررسی و فهم اجتماعات چند فرهنگی کتابخانه

اریخ فردی خواننده در مطالعات خواندن جایگاه ویژه‌‌ای دارد. آنها به مطالعات مرتبط با پرکتیس‌های خواندن بعدی انسانی و شخصی‌شده می‌دهند و در عین حال جنبه جمعی و فراگیر را نیز در خود دارند. همچنین این پژوهش‌ها بافت خصوصی حیات خواننده را در کنار سیار بافت‌های دربرگیرندۀ خواندن (نظیر بافت تاریخی، اقتصادی-اجتماعی، فرهنگی) نشان می‌دهد که نیاز به فهم رفتارهای خواندن دارد. این مقاله مبتنی بر داده‌های منتخب از مطالعات کلان‌تر در زمینه خواندن است و مجموعه تصاویری از خوانندگان مهاجر با هدف تسهیل پرکتیس‌های کتابخانه‌ای برای اجتماعات مهاجران ارائه می‌کند.

طرد خواندنِ تخیلی و آگاهی‌بخش در گفتمانِ «خواندنِ شاه‌پسند»

از میان چندین عامل مهم و اثر گذار در «انقلاب خواندن» Reading Revolution در اروپای قرن ۱۸،  یکی از عوامل، یعنی ظهور رمان و ورود آن در زندگی روزمره مردم، به عنوان یک عامل و پیشرانِ کلیدی از سوی اکثر پژوهشگران این حوزه پذیرفته شده است.  ظهور مردمانی که کتاب می‌خوانند مرهونِ لذت خواندن و وفور آثار تخیلی به زبان‌های مادری (نه لاتین) است. اما شواهدی تاریخی در ایران مدرن وجود دارد که این فرضیه را تقویت می‌کند که به دلیل مطلوبیت ویژۀ صورت عینی تمدن جدید و تاکید بر فنون، خواندنِ آثار تخیلی، یا نادیده گرفته می‌شد، یا ناپسند شمرده می‌شد و یا با هدفی غیر از تخیل و لذت صورت می‌گرفت. یکی از نشانه‌های این موضوع در تبلیغات و سخنرانی‌هایی است که افراد کلیدی «سازمان پرورش افکار» ارائه کرده‌اند. سازمان پرورش افکار به فرمان رضاشاه و بنا به تصویب‌نامۀ هیئت وزیران در ۱۲ دی‌ماه ۱۳۱۷ در تهران بنیان یافت و مشتمل بود بر یک هیئت مرکزی در تهران و ریاست کفیل وزارت فرهنگ و نظارت احمد متین‌دفتری، وزیر دادگستری، که اعضای برجسته‌اش عیسی صدیق و علی شایگان و دکتر قاسم غنی و بدیع‌الزمان فروزانفر و غلامرضا رشید یاسمی بودند. این سازمان از پنج کمیسوین فرعی تشکیل می‌شد  که عبارتند از: رادیو، نمایش، کتاب‌های درسی، موسیقی و مطبوعات. مهم‌ترین ابزار آن سازمان برگزاری سخنرانی‌هایی همراه با موسیقی و تفنن بود. (ستاری، ۱۳۹۵). جلال ستاری در کتابی به بررسی این سازمان پرداخته است نمونه‌هایی از سخنرانی‌های افراد اثرگذار این سازمان را آورده است. یکی جملات جالب و قابل توجه، مربوط به سخنرانی یمین اسفندیاری (۱۲ تیر ۱۳۲۰) است. او در این سخنرانی در کنار بیان اهمیت باشگاه‌ها اشاره می‌کند: «چه امروز زمان قصه‌گویی و قصه‌خوانی گذشته، موقع کار و کوشش است». (ص. ۵۲) در آن دوره که سازمان با هدف ترویج شاه‌پرستی و ایران‌پرستی شکل گرفته و انگیزه «ترقی فرهنگ عمومی و نیرو بخشیدن به روح جامعه و وجدان عمومی و متناسب...

خواندن برای مردم چه می‌کند؟*

    خواندن برای مردم چه می‌کند؟ What Reading Does to People نویسنده: داگلاس  واپلس (Douglas Waples)، برنارد برلسون (Bernard Berelson) و فرانکلین برادشاو (Franklyn R. Bradshaw) سال نشر: ۱۹۴۰ ناشر: دانشگاه شیکاگو تعداد صفحات:۲۲۲   فهرست مطالب ۱. مقدمه و خلاصه ۲. پیش‌نیازهای نشر ۳. توزیع انتشارات ۴. محتوای انتشارات ۵. حساسیت‌های خوانندگان ۶. اثرات خواندن                              ...

جایگاه خواندن در گذران وقت مردم فلسطین

عنوان گزارش اصلی: ReportTime Use Survey 2012/2013:   Final مجری: مرکز آمار فلسطین (Palestinian Central Bureau of Statistics) دسترسی به گزارش اصلی: http://www.timeuse.org/sites/ctur/files/public/ctur_report/9498/palestinian-2014-timeuse-survey-report-2068.pdf جامعه: کلیه افراد بالای ۱۰ سال فلسطینی که در فلسطین ساکن هستند واحد نمونه‌گیری: خانوار حجم نمونه: ۵۹۰۳ دوره زمانی گردآوری داده: سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ سال اعلام نتایج: ۲۰۱۴ خواندن در مجموعه فعالیتی با عنوان (استفاده از رسانه‌های جمعی) قرار گرفته است.  در جدول زیر ابتدا آمار مربوط به عنوان کلی فعالیت و سپس به تفکیک فعالیتهای مرتبط گزارش شده است. میانگین زمان (افرادی که این فعالیت را انجام داده‌اند) درصد افرادی که این فعالیت را انجام داده‌اند (از کل جمعیت) هر دو جنس زنان مردان هردو جنس زنان مردان استفاده از رسانه‌های جمعی ۲.۴۵ ۲.۴۶ ۲.۴۴ ۸۵.۵ ۸۶.۵ ۸۴.۲ خواندن (مطالعه) ۰.۴۷ ۰.۴۶ ۰.۴۹ ۳.۴ ۴.۷ ۲.۲ استفاده از تلویزیون و مواد دیداری ۲.۲۳ ۲.۲۸ ۲.۱۸ ۸۱.۴ ۸۴.۰ ۷۸.۹ گوش‌سپردن به رادیو و لوازم صوتی ۰.۵۹ ۰.۵۱ ۱.۰۸ ۵.۰ ۵.۳ ۴.۸ استفاده از رایانه ۱.۴۷ ۱.۲۸ ۲.۰۱ ۱۸.۴ ۱۶.۴ ۲۰.۳ سایر رسانه‌ها ۰.۱۷ – ۰.۱۶ ۰.۳ . ۰.۶ در این جدول وضعیت خواندن  به تفکیک سن و جنس آمده است که زیر هر جنسیت ابتدا نسبت جمعیتی که این فعالیت را انجام میدهند و سپس مدت زمانی را که به این خواندن اختصاص داده‌اند آمده است. مردان زنان کل نسبت زمان‌ (دقیقه) نسبت زمان (دقیقه) نسبت زمان (دقیقه) ۱۰-۱۷ سال ۱.۳ ۳۷ ۵.۸ ۴۵ ۳.۴ ۴۳ ۱۸-۲۹ سال ۱.۹ ۴۸ ۶.۰ ۴۲ ۳.۹ ۴۳ بالای ۳۰ سال ۳.۱ ۵۳ ۲.۹ ۵۶ ۳.۰ ۵۴ کل ۲.۲ ۴۹ ۴.۷ ۴۶ ۳.۴ ۴۷...

حاج سیاح در فرنگ به کتابخانه عمومی می‌رود

حاج سیاح یا همان میرزا محمدعلی محلاتی از سفرنامه‌نویسان دوره قاجار است. وی در سفری که بیش از ۱۵۰ سال پیش (۱۲۷۶ ه.ق.=۱۸۵۹م.) به پاریس داشت، به کتابخانه‌های عمومی نیز سری می‎زند و توصیفی از آنجا ارائه می‌کند که قابل تأمل است می‌تواند گرهی از پژوهشی تاریخی بگشاید. اما آن روایت چنین است: «دوازده کتابخانه بسیار مشهور معروف دارد که بزرگ‌ترین همه آنها در راه مسمای به «روُ رِشلیوُ»، هر روز از ساعت نه که بامداد فرنگیان است الی ساعت ده که هنگام شام باشد برای طالبان گشاده است که هر که بدان جا خواهد رفته و هر کتاب که خواهد می‌ستاند. اگر معروف باشد به منزل خود هم می‌برد و الا در مطالعه گار نشسته مقصود خود را حاصل می‌نماید، و استعلام از کتب را اگر بخواهد کتاب سرنویس و فهرست کتب و علوم را خادم با نهایت ادب می‌آورد آن شخص به کرسی نشسته بر میز می‌نهد و هرچه بخواهد مطالعه می‌کند و اگر قلم و دوات هم بخواهد فوراً می‌دهند هرچه می‌خواهد بنویسد و اگر طالب روزنامه باشد نیز جای مخصوص دارد که روزنامه‌های اکثر شهرهای مشهوره را بدان جا می‌آورند همه روزه و هر زبانی جای مخصوصی دارد. آن جا نیز اغلب از فعله‌ها و بیکارها محض وقت گذراندن نشسته روزنامه می‌خوانند و خود را مشغول می‌دارند. و نیز چاپخانه‌ها دارد بخاری و آلتی که آن‌جا هر روزنامه و هر نوع کتاب را چاپ میزنند…»(معتمد ذزفولی، ۱۳۹۰، ص ۵۴۷) رویارویی حاج سیاح با کتابخانه‌های عمومی برای من چند نکته را آشکار می‌کند که ذکر میکنم. البته ممکن است برای دیگران نکاتی بیشتر هم در خود داشته باشد. نخست اینکه مفهوم کتابخانه و مطالعه برای حاج سیاح غریبه نبوده است، چنانکه او خود اهل فضل و مطالعه است و در جای جای سفرنامه به مطالعه کردن اشاره می‌کند. اما آنچه برای وی غریب است کتابخانه‌ عمومی است؛ جایی که «هرکه» می‌خواهد به آنجا می‌رود. این متن...

گفتمان زنِ کتابخوان در قرن نوزدهم

این نوشته برشی است از کتاب «گفتمان» نوشته سارا میلز. وی در این بخش از کتاب توضیح می‌دهد که چگونه استفاده از مفهوم «گفتمان» به جای مفهوم «ایدئولوژی» در تحلیل زنینگی راه جدیدی بر روی فمینیست‌ها گشوده است و در ادامه این توضیحات مثالی از کتاب زنان کتابخوان قرن نوزدهم (The Woman Reader 1837-1914) نوشته کیت فلینت (Kate Flint) می‌آورد که نشان دهد چگونه اندرزنامه‌ها و ایجاد ممنوعیت بیش از آنکه مانع افراد در رسیدن به آن موضوع شوند حوزه‌هایی از مقاومت زنان بوجود آورده‌اند و در جاهایی نیز برانگیزاننده رفتارهای منع شده بوده‌اند. «کیت فلینت در کتابش نشان میدهد خودِ خواندن، عمل گناه‌آمیز و خطرناکی تلقی می‌شد که می‌توانست زنان را به فساد و تباهی بکشاند. این امر بازتاب این دیدگاه بود که ادبیات و آموختن به طور عام، جذابیت شدیدی برای زیان جوان در آن زمان داشته است و احتمالاً انجام وظایف سنتی آنها در مقام همسر و مادر را مختل می‌کرده است. به عنوان مثال ئی. جی. تیلت در کتاب در باب حفظ سلامتی زنان در دوره‌های بحرانی زندگی (۱۸۵۱) می‌گوید: رمان‌ها و داستان‌های عاشقانه (رمانس‌ها) را باید کاملاً کنار گذاشت، چون می‌توانند احساس‌های مرتبط با همان توصیف بیمارگونی را برانگیزد که اگر به طور مستمر در آن غرقه شویم، تاثیرات خطرناکی، روی سیستم عصبی خواهند گذاشت، و این برای توضیح اینکه چرا این همه هیستری و بیماری‌های اعصاب در بین طبقات بالای جامعه شایع است کفایت می‌کند. واضح است که خواندن به این دلیل، بویژه برای زنان خطرناک شمرده می‌شود که سبب آشوب‌هایی می‌شود که لزوماً زاده وضعیتی است که در آن زنان به سوژه‌ها و عاملان agents فعال و صاحب فکری بدل می‌شوند که می‌توانند انتخاب کنند که همسر یا مادر باشند یا نه. این تحول زن نوین، تحولی بود که انبوه اندرزنامه‌هایی که در باب به‌اصطلاح خطرهای موجود برای سلامت روحی و جسمی زنان دارد، داد سخن می‌دادند، انکارش می‌کردند. گفتمان‌هایی که در...

لِکتی‌یو: خوانش الهی

بسیاری از آیین‌ها برای خواندن کتاب مقدس خود، آداب مخصوصی دارند که ناشی از فهم آنها نسبت به کتاب مقدسشان است. در این نوشته کوتاه، لِکتی‌یو (خوانش الهی= Lectio Divina) معرفی می‌شود که در واقع نوعی پرکتیسِ خواندن متن مقدس در میان مسیحیان است و برای ارتباط با خدا انجام می‌شود. خواندن متن مقدس خواننده را یاری می‌کند از اندیشه‌های سطحی فراتر رود و خِرد کامل را که در «واژگان پروردگار» نهفته است بازیابد. از این منظر مهم‌ترین عنصر تفسیر کتاب مقدس، مسیح است. تمام متون مقدس نسبت به مسیح ثانویه محسوب می‌شوند.  واژگان بازتاب مسیح به مثابه «کلمه الله The Word of God» هستند. در این دیدگاه استفاده از مسیح برای رمزگشاییِ متون مقدس بسیار کارگشا است. به صورت تاریخی خوانش الهی یک پرکتیس اجتماعی است که توسط راهبان اجرا می‌شود گرچه این عمل قابل اجرا به صورت فردی نیز است اما نباید جنبه اجتماعی آن فراموش شود. این سنت، چهار گام دارد: خواندن، توجه کردن ، نمازگزاردن و تامل کردن. چهار مرحله این شیوه خواندن، عموماً به صورت چهار مرحله خوردن توصیف می‌شود: ابتدا یک لقمه بر می‌داریم (Lectio) سپس آن را می‌جویم (Meditatio). مرحله سوم جاییست که باید مزه آن را فهمید (Oratio) و در نهاید واژه باید هضم شود تا بخشی از بدن شود (Contemplatio). به طور خلاصه هر مرحله به شرح ذیل است: خواندن اولین مرحله خواندن کتاب مقدس است. توصیه می‌شود پیش از آغاز به خواندن، ابتدا باید به آرامش و سکون ذهنی رسید. یکی از شیوه‌های دست یافتن به آرامش این است که در مکانی ساکت نشسته و اذکاری را که از کتاب مقدس به یاد آورده می‌شود رمزمه شود. آرامش، ذهن را برای یافتن مسیح در میان قطعات متن یاری می‌دهد. آماده شدن برای اولین حرکت خوانش الهی، آرام و تدریجی است و ممکن است متن چند بار خوانده شود چنانکه در سنت بندیکتی هر قطعه برای چهار بار به صورت...
صفحه 1 از 1012345...10...قدیمی تر »